Grenzen stellen.

Vaak worden mijn grenzen vervaagd door het ego, die me zegt dat ik niet zo moeilijk moet doen.

Omdat de ander niet lekker in zijn vel zit. Of omdat de ander ook wel in een zwaar pakket zit. Of omdat ik het misschien ook wel beter had kunnen doen. Of omdat ik geen zin heb in ruzie.

Je kunt je 100 redenen voorstellen om geen grenzen aan te geven. En soms ook omdat persoonlijke ontwikkeling voor veel mensen: stoppen met oordelen is.

En vredelievend zijn en niet oordelen is echt prachtig. Alleen hoe vaak gaat het ten koste van jezelf? Hoe vaak ga je over je eigen grenzen om rekening te houden met de ander? Hoe vaak denk je eerst voor de ander dat je het misschien toch beter had kunnen doen? Dat je rustig moet blijven en er toch maar een gezellige dag van moet maken.

Alleen iedere keer dat je de keuze maakt om over je grenzen te gaan raak je een stukje van jezelf kwijt. Pas je je steeds verder aan aan de buitenwereld en alle verwachtingen die anderen mensen van je hebben. En dat is niet vredelievend. Dat is geen persoonlijke ontwikkeling of een hoger spiritueel bewustzijn. Dat is simpelweg niet goed voor jezelf zorgen.

Want de enige persoon die boos wordt als jij je grenzen aangeeft is de persoon die er van profiteert dat je er geen hebt.

Dus, gebeurd er iets en het voelt niet goed? Bespreek het, spreek het uit. En als het nodig is, maak ruzie, vecht ervoor als er iets wezenlijks van jou op het spel staat.

Het leven zal je uitdagen en iedere keer dat iemand over je grenzen gaat kun je het zien als iets verdrietigs, of als een les. .❤️

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *